Obliczenia akustyczne są złożonym zagadnieniem i wymagają odpowiedniej wiedzy oraz doświadczenia, aby mogły zostać prawidłowo skonfigurowane i wykonane. Niniejszy artykuł stanowi krótką instrukcję, na co należy zwrócić szczególną uwagę podczas konfiguracji instalacji w programie Ventpack. Omówione zostaną przede wszystkim najważniejsze typy elementów: wentylatory / centrale wentylacyjne (AHU), elementy końcowe (nawiewniki, kratki), przepustnice oraz tłumiki akustyczne. Instrukcje mają zastosowanie zarówno do instalacji nawiewnych, jak i wywiewnych (powrotnych).
Wentylatory i centrale wentylacyjne (AHU)
W przypadku wentylatorów / central wentylacyjnych (AHU) należy wprowadzić wartości „Sound Power Level” zgodnie z poziomami hałasu podanymi w katalogach lub kartach katalogowych producenta. Wszystkie trzy wiersze („Lw1”, „Lw2” oraz „Lwo”) mogą zawierać takie same wartości. Chociaż wartości te odpowiadają odpowiednio za poziom hałasu po stronie nawiewu, po stronie wywiewu oraz hałas emitowany przez obudowę wentylatora, obecnie program uwzględnia w obliczeniach tylko jedną z nich („Lwo”). Zostanie to poprawione w przyszłej wersji oprogramowania.
Elementy końcowe, przepustnice i akcesoria
W przypadku elementów końcowych (nawiewników, kratek itp.) oraz akcesoriów (przepustnic, nagrzewnic, filtrów itp.) należy wprowadzić wartości „Noise Reduction (R)” oraz „Self-Noise Power Level (H)” zgodnie z danymi podanymi przez producenta w dokumentacji technicznej danego produktu.
Tłumiki akustyczne
W przypadku tłumików akustycznych należy wprowadzić wyłącznie wartości „Noise Reduction (R)”, zgodnie z parametrami podanymi przez producenta.
Oktawy a wartości Llin i ważone A
Wartości „Llin / dB” oraz „A-weighting / dB(A)” są uśrednionymi wartościami poziomu mocy akustycznej i poziomu ciśnienia akustycznego, które odzwierciedlają ogólny poziom głośności bez uwzględniania częstotliwości. Pierwsza z nich stanowi jednakową średnią ze wszystkich pasm oktawowych, natomiast wartość ważona A uwzględnia również tzw. krzywą A, odzwierciedlającą względną czułość ludzkiego słuchu na różne częstotliwości. Nie ma potrzeby ręcznego wprowadzania tych wartości, ponieważ są one obliczane automatycznie na podstawie podanych lub wyliczonych wartości dla poszczególnych pasm oktawowych. Stosowane są standardowe częstotliwości środkowe pasm oktawowych: 63 Hz, 125 Hz, 250 Hz, 500 Hz, 1 kHz, 2 kHz, 4 kHz oraz 8 kHz. Więcej informacji na temat krzywej A można znaleźć pod adresem: https://en.wikipedia.org/wiki/A-weighting.
Uwaga dotycząca ujemnych wartości w decybelach
Wartości wyrażone w decybelach (dB) mają zawsze charakter logarytmiczny:
dB = 10 × log10 X
W przypadku tłumienia hałasu (Noise Reduction) wartości łączą się poprzez mnożenie, co oznacza, że wartości wyrażone w decybelach są dodawane. Dodatnie wartości tłumienia prezentowane w programie oznaczają redukcję hałasu: 20 dB odpowiada zmniejszeniu wynikowej mocy lub ciśnienia akustycznego do 1/100 wartości początkowej, natomiast –20 dB oznaczałoby wartość 100 razy większą od wartości wejściowej.
W przypadku własnego poziomu mocy lub ciśnienia akustycznego (Self-Noise Power / Pressure Level) wartości wyrażonych w decybelach nie można dodawać bezpośrednio. Zamiast tego wynikową wartość należy obliczyć poprzez zsumowanie zlogarytmowanych wartości źródłowych według wzoru:
dBsum = 10 × log10 [ 10 ^ ( dB1 / 10 ) + 10 ^ ( dB2 / 10 ) + … + 10 ^ ( dBn / 10 ) ]
Oznacza to, że w przypadku Self-Noise ujemne wartości wyrażone w decybelach odpowiadają bardzo małym, praktycznie pomijalnym wartościom mocy lub ciśnienia akustycznego, które nie mają istotnego wpływu na wynik powyższego sumowania. W jednej z przyszłych wersji programu planowana jest zmiana tego zachowania, tak aby takie wartości były wyświetlane po prostu jako 0 lub „< 1 dB”.